Fundując naszej świątyni „nowe oczy” – witraże, wyprzedziliśmy jubileuszowy dzień 13 sierpnia 2022 roku. Nie poprzestaliśmy jednak w tym obdarowywaniu, gdy rocznica minęła.
Drugim „prezentem” na Jubileusz były „nowe” ołtarze.
Oczywiście „nowe” w przenośni, bo faktycznie podaliśmy gruntownej konserwacji i renowacji „perły” naszego wyposażenia świątyni, kolejno: ołtarz główny, maryjny i tercjarski.
Według zapisu w Kronice parafialnej: „Ołtarz główny i ołtarz maryjny ufundował kupiec Anton Posor, a ołtarz św. Franciszka – ogół mieszkańców” (ten miejscowy „kupiec” to piekarz; najprawdopodobniej ołtarz główny fundował ojciec, a maryjny syn, obaj nosili imię Anton).
Sądziliśmy, że ołtarz tercjarski (fraciszkański) pochodzi z tego samego czasu co główny i maryjny. Tymczasem na desce w tyłu odkryliśmy zapisaną informację o wykonawcy : Ewald Felix, Forellengrund (Gwoździce) dnia 18.02.1937, a więc jest on 15 lat młodszy niż sam kościół.
Główny i maryjny nie zostały przez twórców oznakowane, ale kierując się sygnaturami na obrazach próbowaliśmy dotrzeć do artystów, którzy namalowali te „serca” ołtarzy na płótnie. Tutaj ogromna moja wdzięczność, podziękowanie p. Dominice Ochlast za wnikliwe poszukiwania i ostateczne hipotetyczne ustalenia, które tutaj przekazuję.
Odnaleźć artystę, który namalował obraz ołtarza głównego było łatwiej. Jest sygnowany R. Richter, Glatz (Kłodzko) 1922. Artysta malarz Richard Richter urodził się w 1865 roku na G. św. Anny, w 1903 ogłaszał się jako malarz z Katowic, a działał głównie na Dolnym Śląsku. U tego artysty został nasz obraz Serca Jezusowego zamówiony.
Sygnaturę ołtarza maryjnego trudno było odczytać. Po długich poszukiwaniach, porównaniach – dokonywanych przez Dominikę – padło na Johana Drobka, artystę też związanego z Górą św. Anny, gdzie jest autorem niektórych malowideł na Kalwarii annogórskiej. Na sygnaturze naszego Obrazu Maryi Niepokalanej, za nazwiskiem widnieje liczba 3, co może sugerować, że ołtarz i obraz powstały kilka lat po poświęceniu naszego kościoła. To potwierdzałoby informację, którą uzyskałem od Jadwigi Posor, że ołtarz główny fundował jej dziadek Anton Posor, a ołtarz maryjny jej ojciec Anton Posor.
Pan konserwator Krzysztof Jeż dał naszym ołtarzom drugą młodość: po 100 latach głównemu, a po ponad 80 latach bocznym; a był to czas najwyższy na takie prace, bo niektóre elementy, zjedzone przez kołatka, trzeba było już odtwarzać na nowo. Jak misterne to były prace widzimy po czasie jaki był potrzebny na ich wykonanie /rozpoczęliśmy je w styczniu 2023, a ukończyliśmy w marcu 2026/. Do renowacji używaliśmy wyłącznie karatowego złota /nie tzw. szlagmetalu imitującego złoto, który nie ma blasku ani trwałości prawdziwego złota/. Efekt jak widać niesamowity.
Prawda, że pięknie obdarowaliśmy naszą świątynię na Jubileusz 100-lecia? Ołtarze cieszą nasze oczy i oddajemy go potomnym …
Pewnie ty też się do tego prezentu dołożyłeś.